Ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς ελαιοπαραγωγούς την περίοδο αυτή είναι ποια είναι η σωστή σειρά των εργασιών στα ελαιόδεντρα. Πρώτα κλάδεμα και μετά ψεκασμός ή το αντίθετο;
Η γενική καλλιεργητική πρακτική θέλει πρώτα να γίνεται το κλάδεμα και στη συνέχεια να ακολουθεί ψεκασμός με χαλκούχα σκευάσματα, ώστε να προστατευθούν οι τομές που δημιουργούνται στα κλαδιά και να περιοριστεί ο κίνδυνος μολύνσεων από παθογόνα.
Ωστόσο, στην πράξη τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά. Σε πολλές περιπτώσεις οι παραγωγοί έχουν να διαχειριστούν μεγάλο αριθμό δέντρων, ενώ συχνά οι καιρικές συνθήκες –όπως βροχές ή ισχυροί άνεμοι– μπορεί να ανατρέψουν τον αρχικό προγραμματισμό των εργασιών στο χωράφι. Έτσι, το πρόγραμμα κλαδέματος και ψεκασμών χρειάζεται συχνά να προσαρμόζεται.
Οι δύο βασικές περιπτώσεις
Σύμφωνα με γεωπονικές οδηγίες, όταν το κλάδεμα είναι έντονο και περιλαμβάνει βαθιές τομές ή κλάδεμα ανανέωσης, τότε θεωρείται προτιμότερο ο ψεκασμός να πραγματοποιείται μετά το κλάδεμα. Με αυτόν τον τρόπο τα χαλκούχα σκευάσματα συμβάλλουν στην προστασία και την καλύτερη επούλωση των μεγάλων τομών.
Από την άλλη πλευρά, όταν το κλάδεμα είναι ελαφρύ και αφορά κυρίως καθαρισμό εσωτερικών κλαδιών ή μικρές τομές, τότε δεν δημιουργείται ιδιαίτερο πρόβλημα αν προηγηθεί ο ψεκασμός και το κλάδεμα γίνει περίπου δέκα ημέρες αργότερα.
Σημαντικός παράγοντας ο καιρός
Σε κάθε περίπτωση, οι παραγωγοί καλό είναι να παρακολουθούν την πρόγνωση του καιρού για αρκετές ημέρες μπροστά. Οι βροχοπτώσεις ή οι έντονοι άνεμοι μπορούν να επηρεάσουν τόσο το κλάδεμα όσο και την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών, γι’ αυτό και η σωστή χρονική επιλογή των εργασιών παίζει σημαντικό ρόλο για την υγεία και την παραγωγικότητα της ελιάς.
Η σωστή διαχείριση των καλλιεργητικών πρακτικών συμβάλλει όχι μόνο στην προστασία των δέντρων αλλά και στη διατήρηση μιας σταθερής και ποιοτικής παραγωγής ελαιόλαδο.
