Τα μύδια της Χαλάστρας αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και εξαγώγιμα προϊόντα της ελληνικής υδατοκαλλιέργειας, συνδέοντας εδώ και δεκαετίες την τοπική οικονομία με τον πλούτο του Θερμαϊκού Κόλπου.
Στην ευρύτερη περιοχή αναπτύσσεται η μεγαλύτερη ζώνη μυδοκαλλιέργειας της χώρας, με εκατοντάδες παραγωγούς να δραστηριοποιούνται σε έναν κλάδο που τροφοδοτεί το εξωτερικό, αλλά και την εγχώρια αγορά.
Ο Σπύρος Τσιάρας, ιχθυολόγος-μυδοκαλλιεργητής, μίλησε στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡΤNews και εξήγησε τη διαδικασία παραγωγής ενός προϊόντος που αποτελεί το «χρυσάφι» του Θερμαϊκού.
«Είμαστε στην περίοδο της συγκομιδής και τα επεξεργαζόμαστε για να τα βγάλουμε στην αγορά. Η συλλογή γίνεται με ειδικά σχοινιά που τοποθετούμε και σε 12-15 μήνες είναι έτοιμη η παραγωγή. Όλο το χρόνο τα καλλιεργούμε, τα βάζουμε σε νέα δίχτυα μέχρι να γίνει εμπορεύσιμο το μέγεθός τους και να τα βγάλουμε στην αγορά. Για να είναι ένα μύδι καλό, ποιότητας Α, θεωρείται ότι πρέπει να είναι μεγάλο, να είναι γεμάτο μέσα, να έχει «κρέας». Να τα προμηθεύεται ο καταναλωτής από εγκεκριμένη επιχείρηση, ώστε να είναι νόμιμα ελεγμένα. Στην αγορά ο κόσμος θα τα βρει 4-6 ευρώ/κιλό, το κέλυφος, ενώ η τιμή είναι πεσμένη σε σχέση με πέρσι.
Το μύδι θεωρείται το όστρακο του λαού, κυκλοφορεί σε ευρεία κλίμακα, καλλιεργείται σε μεγάλες ποσότητες στην Ελλάδα και εξάγεται περισσότερο και ένα μικρό ποσοστό είναι για την εγχώρια αγορά. Εξάγεται σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία. Η Ελλάδα είναι μεγάλη παραγωγός μυδιών, παράγουμε πάνω από 40.000 τόνους μυδιών. Θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε και την Ιταλία, έχουμε νέα παιδιά και όρεξη, αλλά δεν έχουμε βοήθεια, θα θέλαμε δηλαδή τα ευρωπαϊκά προγράμματα επιδότησης να φτάνουν στον παραγωγό, τα οποία δε φτάνουν», ανέφερε.
